ضد آب، مقاوم در برابر آب یا ضد آب: تفاوت واقعی چیست؟

آیا در تلاش برای تشخیص ادعاهای ضد آب، مقاوم و ضد آب هستید؟ این سردرگمی می تواند منجر به اشتباهات پرهزینه و محصولاتی شود که شکست می خورند. من تفاوت های فنی واقعی را توضیح خواهم داد.

"آب دافع" یک پوشش سطحی است که آب را دانه بندی می کند. "مقاوم در برابر آب" فشار کم آب را کنترل می کند اما محدودیت هایی دارد. "ضد آب" یک مانع کامل برای آب ایجاد می کند، با آزمایشات آزمایشگاهی ثابت شده است و دارای درزهای مهر و موم شده برای جلوگیری از نشت است.

این اصطلاحات ممکن است مشابه به نظر برسند، اما در صنعت نساجی، سطوح بسیار متفاوتی از عملکرد را توصیف می کنند. در سال‌هایی که راه‌حل‌های شیمیایی را توسعه می‌دهم، دیده‌ام که چگونه انتخاب اشتباه می‌تواند مشتریان را ناامید کند و به اعتبار یک برند لطمه بزند. برای جلوگیری از این مسائل، باید به کلمات بازاریابی نگاه کنید و روی داده های فنی تمرکز کنید. بیایید دقیقاً معنای هر اصطلاح را مشخص کنیم تا بتوانید تصمیمات آگاهانه ای برای محصولات خود بگیرید.

مقدمه: چرا این اصطلاحات آب باعث سردرگمی زیادی می شود؟

آیا عبارات بازاریابی مانند "مقاوم در برابر آب و هوا" برای تیم فنی شما مشکل ایجاد می کند؟ این زبان مبهم باعث سردرگمی می شود و منجر به تولید محصولاتی می شود که انتظارات مشتری را برآورده نمی کنند. بیایید روشن کنیم چرا

سردرگمی وجود دارد زیرا بازاریابی اغلب از این اصطلاحات بدون پشتیبانی از داده ها استفاده می کند. "دفع آب" یک تصفیه سطح است، "مقاوم در برابر آب" به معنای محافظت در برابر فشار است و عملکرد واقعی "ضدآب" با آزمایش های آزمایشگاهی خاص تأیید می شود. بدون این داده ها، اصطلاحات اغلب بی معنی هستند.

منبع اصلی این سردرگمی شکاف بین زبان بازاریابی و واقعیت فنی است. من برای شرکت های زیادی مشورت کرده ام و دائماً این مشکل را می بینم. یک برند کیف دستی لوکس ممکن است به محصول خود برچسب «ضدآب» بزند، اما این معمولاً فقط به این معنی است که می‌تواند در برابر دوش بارانی یا نوشیدنی ریخته شده جان سالم به در ببرد. احتمالا هرگز تحت آزمایش رسمی فشار آب قرار نگرفته است. در مقابل، تجهیزات فنی در فضای باز که ادعا می‌کنند «ضدآب» هستند باید استانداردهای سخت‌گیرانه آزمایشگاهی مانند ISO 811 را پاس کنند. اصطلاح «مقاوم در برابر آب و هوا» حتی گیج‌کننده‌تر است زیرا هیچ تعریف فنی رسمی ندارد. حرفه ای به نظر می رسد، اما در واقع چه چیزی را وعده می دهد؟ به عنوان یک مدیر فنی، همیشه باید داده های تست را بخواهید. اعداد حاصل از تست‌هایی مانند AATCC یا ISO داستان واقعی را نشان می‌دهند، نه شعارهای روی برچسب hang-tag.

ضد آب (DWR) دقیقا چیست و چگونه کار می کند؟

آیا تا به حال متوجه شده اید که یک ژاکت جدید بعد از چند بار پوشیدن دیگر آب نمی زند؟ این شکست سریع پایان می تواند برای مشتریان بسیار ناامید کننده باشد. بیایید بررسی کنیم که چرا این اتفاق می افتد.

یک پوشش ضد آب از یک تصفیه شیمیایی به نام DWR (دفع آب بادوام) استفاده می کند. انرژی سطح پارچه را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود که آب دانه‌هایی تشکیل دهد و از بین برود. این ضد آب نیست. این یک درمان سطحی موقت است که با استفاده، کثیفی و شستشو از بین می رود.

یک پوشش ضد آب از طریق آنچه ما "اثر نیلوفر آبی" می نامیم عمل می کند. ماده شیمیایی DWR یک بافت میکروسکوپی و سیخ دار روی سطح پارچه ایجاد می کند. این بافت سطح تماس با آب را به حداقل می‌رساند و باعث می‌شود قطرات به جای خیساندن، دانه‌های محکمی تشکیل دهند و به‌جای غوطه‌ور شدن در آن غلت بزنند. یک لباس جدید ممکن است نمره 90 یا 100 بگیرد که عالی به نظر می رسد. با این حال، این پایان شکننده است. کثیفی و روغن می تواند بافت میکروسکوپی را مسدود کند و سایش ناشی از استفاده یا شستشو می تواند آن را از بین ببرد. در تجربه من، احتمالاً 90٪ از شکایات مشتریان در مورد یک ژاکت ضد آب "نشتی" در واقع به دلیل خرابی روکش DWR است. ممکن است خود پارچه همچنان ضد آب باشد، اما هنگامی که پارچه سطحی خیس می شود، احساس سردی، لطیف شدن و به نظر می رسد که نشتی دارد.

"مقاوم در برابر آب" چقدر موثر است و محدودیت های آن چیست؟

آیا تا به حال به یک برچسب "مقاوم در برابر آب" اعتماد کرده اید، فقط خود را در یک باران واقعی خیس کرده اید؟ این عملکرد ناسازگار می تواند به اعتبار محصول آسیب برساند. بیایید تعریف کنیم که مقاومت واقعی به چه معناست.

یک پارچه "مقاوم در برابر آب" برای مقاومت در برابر نفوذ آب تحت فشار ساخته شده است. عملکرد واقعی آن با تست سر هیدرواستاتیک مانند AATCC 127 اندازه گیری می شود و بر حسب میلی متر (میلی متر) رتبه بندی می شود. بدون این عدد، ادعای «مقاوم در برابر آب» یک وعده بازاریابی غیرقابل اعتماد است.

اصطلاح "مقاوم در برابر آب" تنها زمانی معنی می یابد که توسط یک عدد پشتوانه شود. این عدد از تست سر هیدرواستاتیک بدست می آید. در این آزمایش، یک تکه پارچه را محکم می کنیم و یک ستون آب در حال افزایش روی آن می زنیم. ما اندازه می‌گیریم که ستون آب چقدر می‌تواند به میلی‌متر برسد، قبل از اینکه آب با فشار از پارچه عبور کند. عدد بالاتر به معنای مقاومت بهتر در برابر آب است. به عنوان مثال، یک چتر معمولی ممکن است "مقاوم در برابر آب" نامیده شود، اما ممکن است فقط دارای امتیاز 400 میلی متر باشد، که برای یک نم نم باران ملایم خوب است. یک کاپشن خوب پیاده روی باید حداقل 5000 میلی متر داشته باشد تا بتواند باران پایدار را تحمل کند. وقتی یک تامین کننده به من می گوید پارچه آنها در برابر آب مقاوم است، اولین سوال من همیشه این است که "رده بندی سر هیدرواستاتیک بر حسب میلی متر چیست؟" این یک پارچه فنی واقعی را از یک ادعای فروش ساده جدا می کند. مهم است که به یاد داشته باشید که مقاومت در برابر آب با دفع آب متفاوت است. دافعه یک درمان سطحی (DWR) است، در حالی که مقاومت مربوط به ساختار واقعی پارچه است که از عبور آب از آن جلوگیری می کند.

چه استانداردهایی عملکرد واقعی "ضد آب" را تعریف می کنند؟

آیا سعی دارید محصولی بسازید که بتواند از طوفان جان سالم به در ببرد، نه فقط یک دوش سریع؟ ادعای "ضدآب" بودن یک محصول بدون رعایت استانداردهای صحیح یک خطر بزرگ است.

عملکرد واقعی "ضد آب" فقط مربوط به پارچه نیست. این امر مستلزم گذراندن استانداردهای بین المللی سختگیرانه ای مانند ISO 811 است که اغلب با امتیاز بالای 8000 میلی متر است. مهمتر از همه، تمام درزها باید با نوار مهر و موم شوند. در غیر این صورت، آب از سوراخ های بخیه نشت می کند.

"ضد آب" یک اصطلاح بازاریابی نیست. این یک معیار فنی است که در آزمایشگاه ثابت شده است. برای منسوجات، یک استاندارد کلیدی ISO 811 است که تست سر هیدرواستاتیکی است که قبلاً ذکر کردم. در حالی که درجه بندی «مقاوم در برابر آب» ممکن است 5000 میلی متر باشد، یک پارچه معمولاً باید به 8000 میلی متر، 10000 میلی متر یا حتی بالاتر برسد تا واقعاً «ضد آب» برای کاربردهای جدی در نظر گرفته شود. با این حال، بهترین پارچه ضد آب در جهان در صورتی که ساخت محصول اشتباه باشد، بی فایده است. ضعیف ترین نقطه همیشه درزهاست. من می‌توانم به مشتری پارچه‌ای بدهم که در برابر 20000 میلی‌متر آب مقاومت کند، اما اگر آن را بدون بستن سوراخ‌های بخیه به لباس بدوزند، محصول نهایی ضد آب نیست. غربال است. ساخت و ساز ضد آب واقعی نیاز به "نوار درز" دارد. این فرآیند شامل استفاده از یک نوار ضد آب مخصوص روی هر درز با گرما و فشار است و مانعی کامل ایجاد می کند که به اندازه خود پارچه قوی است. این مرحله برای هیچ محصولی که نیاز به ضد آب بودن واقعی دارد اختیاری نیست.

انتخاب هوشمندانه: کدام سطح حفاظت با نیازهای شما مطابقت دارد؟ (دافع، مقاوم یا اثبات؟)

حالا شما تعاریف را می دانید، اما چگونه می توانید مناسب را انتخاب کنید؟ استفاده از محافظ بیش از حد گران و غیر ضروری است، در حالی که استفاده بسیار کم منجر به شکست محصول می شود.

سطح حفاظت را با استفاده نهایی محصول مطابقت دهید. برای نم نم باران خفیف یا نشت اتفاقی، یک روکش DWR "دفع آب" کافی است. برای پیاده روی در باران، به یک پارچه "مقاوم در برابر آب" با درجه بندی 5000 میلی متر نیاز دارید. برای آب و هوای شدید، دنده‌های «ضد آب» با درزهای نواری را درخواست کنید.

انتخاب درست همیشه به موقعیت واقعی محصول بستگی دارد. شما باید عملکرد را با هزینه و راحتی متعادل کنید. به عنوان مثال، روکش DWR ضد آب برای یک کت معمولی شهری مناسب است. محافظت کافی در برابر ریختن قهوه یا دوش سبک بدون هزینه اضافی یا کاهش تنفس غشای کاملا ضد آب ایجاد می کند. با این حال، برای یک ژاکت کوهنوردی، به موارد بیشتری نیاز دارید. شما به پارچه‌ای مقاوم در برابر آب با درجه هیدرواستاتیک تایید شده برای کنترل فشار پایدار باران و باد نیاز دارید. در نهایت، برای فعالیت های شدید مانند کوهنوردی یا قایقرانی، شکست یک گزینه نیست. در اینجا، شما باید از پارچه ضد آب تایید شده استفاده کنید و مطمئن شوید که لباس درزهای نواری دارد. این موضوع ایمنی و عملکرد است.

نتیجه گیری

درک دافع، مقاوم و ضد آب در مورد کلمات نیست. این در مورد استفاده از داده ها و استانداردهای مناسب برای ارائه عملکرد دقیق مورد نیاز مشتریان شما است.